Zadar
Stolicą Dalmacji Północnej jest Zadar. Jest to malownicze starożytne miasto i centrum gospodarcze, administracyjne, turystyczne i kulturalne całego regionu. Najstarsza część miasta leży na niskim półwyspie przy naturalnym nabrzeżu. Duży port otwarty jest dla transportu międzynarodowego i ma dwa bardzo ważne połączenia promowe z Włochami, oprócz tego ma stałe połaczenia promowe z Rijeka – Rab – Zadar – Split, Hvar – Korczula – Sobra – Dubrovnik – Bari i Zadar – Brbinj – Ancona. Posiada również połączenie kolejowe ze Splitem i Zagrzebiem przez Knin. Lotnisko leży przy miasteczku Donji Zemunik. W IX stuleciu p.n.e. Zadar był bardzo znany, jako liburnska osada. Później stał się kolonią rzymską i miejskim dystryktem zwanym Jadera. Po upadku Imperium Rzymskiego stał się stolicą Dalmacji bizantyjskiej. W IX stuleciu terytorium zostało obsadzone przez Chorwatów i w roku 1106 musiało pogodzić się z dominacją węgierską. Między 1409-1797 rokiem Zadar był zdominowany przez Wenecjan, a następnie aż do 1920 roku przez Austrię, w latach 1805-1813 terytorium Dalmacji było okupowane przez Francję. Po I wojnie światowej Zadar stał się własnością Włoch a w roku 1944 stał się częścią Chorwacji i byłej Jugosławii. Podczas II wojny światowej był bardzo często bombardowany i stał się jednym z najbardziej zniszczonych miast w Chorwacji. Rok 1960 był przełomowym pod kątem długotrwałego rozwoju, który zawierał również rozwój ruchu turystycznego. Zadar jest najbardziej lubianym ośrodkiem turystycznym w Dalmacji północnej. Wśród licznych sakralnych i świeckich zabytków znajduję się niezniszczony rzymski i średniowieczny wygląd miasta, rzymski rynek z I stulecia, kościół (rotunda) Św. Donata z IX stulecia, kościół Św. Maryji z roku 1091 zrekonstruowany w XVI stuleciu, katedra Św. Stoszija z XII i XIII stulecia i szereg innych kościołów, części fortyfikacji wzdłuż miejskiego portu, miejska brama zwaną Porta Terra Ferma (główna brama) z roku 1543, wieża Bablja kula z resztkami średniowiecznego muru obronnego, Wielki Arsenał z roku 1752, pałac Weneckiego gubernatora z roku 1607, miejski budynek z arkadami z roku 1562 i mnóstwo innych zabytków godnych obejrzenia. Kolekcje muzealne wystawiane są w archeologicznych, narodowych, przyrodniczo-historycznych, etnograficznych czy morskich muzeach. Z powodu wielkiej ilości prywatnych, turystycznych i rybackich łódek bardzo trudno znaleźć jakieś miejsce do cumowania łodzi. Zwykle znajdziemy miejsce przy moście. Po uprzednim uzgodnieniu z właścicielem. Miejsce do załadowania i rozładowania możemy wykorzystać również przy molu nabrzeżnym po południowo-zachodniej stronie starego miasta, gdzie głębokość dna morskiego osiąga 4 m. Pamiętać należy, że molo nabrzeżne narażane jest na wszystkie wiatry, oprócz północno-wschodnich. Stanąć na kotwicy możemy również w zatoce na wschód od nabrzeża Vitrenjak.
