Wyspa Lopud
Najwyższym szczytem jest Polaczica (216 m n.p.n.). Urodzajna dolina z gajami oliwnymi, winnicami oraz drzewami cytrusowymi położona jest między dwoma grzbietami wapiennymi. Zatoka Lopud znajduje się po północno-zachodniej stronie, zatoka Szunj zaś po stronie południowo-wschodniej. Jedyna osada Lopud leży przy brzegach zatoki. Umiarkowany klimat na wyspie z przeważającymi dniami słonecznymi, obfita śródmorska wegetacja oraz regularne połączenia promowe, które łączą wyspę z pobliskim Dubrownikiem, były głównym powodem rozwoju tego bardzo słynnego kurortu turystycznego. Na wyspie nie jeżdżą żadne samochody. Grecka wyspa Delaphodia, później wyspa grecka Lafota, stała się własnością Dubrownika w XI stuleciu. W roku 1457 stała się nawet siedzibą zarządcy. W XV stuleciu wyspa była zasiedlona przez uciekinierów inwazji tureckiej. W zatoce Sunj, chronionej przed wszystkimi wiatrami oprócz juga, znajdziemy plaże piaszczyste. Jest tutaj również dogodne miejsce do rzucenia kotwicy z piaszczystym i skalistym dnem, o nieregularnej głębokości.
Lopud – to, bardzo ważne turystyczne oraz wypoczynkowe miasto, rozwinęło się przy zatoce, która uważana jest za najpiękniejszą w tym archipelagu. Kamienne domy otaczają ogrody, palmy oraz cyprysy. Zatoka oferuje szeroką malowniczą plażę, nieduże nabrzeże oraz hotele. Na wybrzeżu stoi odrestaurowana letnia rezydencja z parkiem rodziny Dordic (Mayneri).
Nad nabrzeżem znajduje się klasztor franciszkański z roku 1483, który został opuszczony w roku 1808, kościół klasztorny Św. Marija z bardzo osobliwą dekoracją oraz dzwonnicą, która jest widoczna z dużej odległości, ruiny pałacu zarządcy, ruiny twierdzy, która chroniła miasto przed atakami piratów. Najlepsze miejsca do przycumowania łódek znajdują się przy długim haczykowatym molo portowym, którego część służy również, jako miejsce postojowe dla łodzi turystycznych. Łódki mogą stanąć na kotwicy także przed długim nabrzeżem przed hotelem Lafodia.
